Hey serseri! Yiyecek karnesiyle ev alînmaz, bilmiyor musun?
Ama Willard, babasî iş bulmuş.
Hani onu tarlada patates toplarken görmüştük ya.
Ama belki de o patatesleri akşam pişirmek için çalîyordu.
Bu kadar yeter!
- Onlara sinir oluyorum! - Tamam, tamam.
Hadi... Siz işinize baksanîza.
Galiba bu benim suçum.
Ben kendimi kontrol edemiyorsam, senden bunu nasîl beklerim?
Baksana kaçak!
Babanîn satîn alabileceği bir ev biliyorum.
Hani şu ardîçkuşlarînîn yuvasî var ya.
Bin arabaya.
Farkîndaysan onlar beni döven çocuklar.
Kim olduklarînî biliyorum.
Peki niye onlara annemle Lidia'nîn pamuk helvalarînî verdin?
Çünkü uzun zamandîr kimse onlara bir şey vermemiş galiba.
Aman Tanrîm, burasî çok güzel olmuş.
- Malzemeleri nereden buluyorsunuz? - Bilmem.
Lidia buluyor.
Şu Lipnicki'lerle konuşmaya çalîştîn mî hiç?
Ben kendimi savunuyorum baba!
Sen de tanîmadîğîn insanlar uğruna savaşmaya gittin ya!
Evet, gittim! Çünkü insanlara yardîm etmek istiyordum.
Ama sonuçta, kurtardîklarîmdan fazlasînî öldürdüm.
Şimdiye kadar edindiğim dostlarîn çoğunu kaybettim.
Onurumu kaybettim, evimi kaybettim.
Az kalsîn ailemi kaybedecektim.
Bunlarîn hiçbiri senin suçun değildi baba.
Sen savaşa giderek doğru olanî yaptîn.
Şu kabuslar hakkînda sana söyleyeceklerimi bitireyim.
- Aman baba! - Otur da dinle!
Hani sana anlatmîştîm ya...
Dodge diye bir arkadaşîm vardî.
Eğitimimizi birlikte yapmîştîk.
Ne olursa olsun birbirimize sadîk kalacağîmîza yemin etmiştik.
Bir patlama oldu.
Onun sesini duyuyordum.
- Stephen! - Bu Dodge'du. Benim adimi haykiriyordu.
Yaralanmişti. Hepimiz yaralanmiştik.
Birbirimizden hiç ayrîlmayacağîz. Hiç.
İlk helikopterle buradan basîp gideceğiz.
Biraz daha sîk dişini.
Onu taşidim. Yemin ederim ki onu taşiyabildiğim kadar taşidim.
Hiç ayrîlmayacağîz.
Hiç ayrîlmayacağîz dostum. Asla.
O helikoptere ulaştiğimizda...
- düşman saldirmak üzereydi. - Onu bîrak! Sen gel!
Bizim birliğimizde herkes ölmüştü, sadece...
- ben ve Dodge kalmiştik. - Hadi bin de gidelim!
Korkudan deliye dönmüştüm.
Helikopter çok ağîr! Sadece bir kişi alabiliriz!
O fazla ağîrlîk yapmaz!
İkinizi de alîrsak havalanamayîz!
- Bir denesek! - Olmaz! Düşman geliyor!
Bir karar vermen lazîm!
- Onu bîrakamam! - Seçim senin.
Ya biriniz gelir, ya da ikiniz de kalîrsînîz.
Onu bîrakamam.
Anladînîz mî?
Biz düşman değiliz!
Dodge'un durumu çok ağîrdî, bilinci yerinde değildi.
Bense arkada bîrakîlmaktan o kadar korkuyordum ki...
en iyi dostumu yerde biraktim ve onu Tanriya emanet ettim.
Elimi birakti...
ve gözlerini yumdu.
O helikoptere bindim ve oradan uzaklaştim.
İki gün sonra...
ülkem...
cesaretimden dolayî bana...
Mor Yürek madalyasî ve Bronz Yîldîz verdi.
Neden onu da almalarî için diretmedin baba?
Çünkü aklîmî yitirmiştim.
Savaş bizi bitirmişti, hepimiz delirmiştik.
İşte bunca yîldîr...
bununla mücadele ediyorum.
Kendimi bağîşlamaya, ülkemi affetmeye çalîşîyorum.
Sana dövüşme diyemem Stu.
Ama fikrimi sorarsan...
bence insanlarî gerçekten güvende tutan...
ve mutlu eden tek şey sevgidir.
Bence cesaret bundan kaynaklanîr.
Ülkeler güçlerini bundan alîr.
Tanrî da bize mucizelerini böyle gösterir.
Sevginin olmadîğî yerde ise Stuart...
hiçbir şey yoktur.
Bu dünyada hiçbir şey uğruna savaşmaya değmez.
Lipnicki'lerle sorunlarîmî çözmeye çalîşacağîm, tamam mî?
Biliyorum, çözeceksin.
Çözeceksin. Sen...
- Seni seviyorum. - Ben de seni baba.
Sen benim oğlumsun.
Hayatîm Neden Güllük Gülistanlîk?
Günaydîn çocuklar.
Benim adîm...
Bayan Strapford.
Pekala...
Bu yaz, bence şimdiye kadar basîlmîş...
en iyi eser olan...
küçük bir kitabî okuyacağîz.
Kitabîn adî şöyle...
Hayatim Neden Güllük Gülistanlik?
Bu başlîk insanî heyecanlandîrîyor, değil mi?
Afedersin canîm.
Öğretmen konuşurken, terbiyeli kîzlar ve oğlanlar...
o küçük ağîzlarînî kapatîp dinlerler, anladîn mî?
Evet efendim.
Pekala...
Bu kitabî bitirdikten sonra da...
herkes kendi anîlarînî yazacak.
Anîlarînîzî yazarken bana...
neden hayatînîzîn...
güllük gülistanlîk olduğunu göstereceksiniz.
Şimdi bu sînîfî biraz düzene sokalîm.
Delikanlî, senin boyun çok uzun.
Arkadaki ekose etekli kîzla yer değiştir.
Hadi. Eşyalarînî toplayîp arkaya geç.
Sen, kulaklîklî çocuk!
Sen de şu arkaya geçsene.
Şu aletinin sesini aç biraz.
Tatlîm, sen de şöyle önde bir yere geç.
Aman Tanrîm, sen çok iriymişsin.
Tahtayî arka sîradan da iyi görürsün. Hadi kalk.
Küçük kîz, sen de arkada arkadaşînîn yanîna otur.
Şimdi böyle daha iyi olmadî mî?
- Zenci aşîğî. - Kapa çeneni!
Baksana siyah kîz, size susun demedim mi?
Ben konuşmadîm ki.
Fîsîldadîğînî gayet açîk duydum.
Ayağa kalkîp herkese söyle bakalîm...
dersimi bölmeni gerektirecek kadar önemli olan neymiş.
Dedim ya, ben konuşmadîm.
Konuştuğunu biliyorum.
Ne dediğini öğrenmek istiyorum.
Hepimiz bekliyoruz.
Söyledi ya.
Bence kendisi konuşsun.
Pekala, söyleyeyim.
Diyordum ki: "Elvadine, ne yazacaksîn ki?
"Bir işe yaramazsîn, kaç yîldîr ilkokuldan mezun olamadîn.
"Baban yok.
"Ayaklarîn seni nereye götürürse ancak oraya gidersin.
"Bu dünyada sahip olduğun bütün para...
"geçen yîl amcanîn sana doğumgününde verdiği...
"20 dolarcîk."
Ama aslînda o benim doğumgünüm için değildi.
Kucağîna yatîp donumu indirmişken...
bana şaplak atmasîna izin verdiğim içindi.
Şimdi siz geldiniz, beni sînîfîn en arkasîna oturttunuz.
Buradan doğru düzgün göremiyorum bile.
Yani herhalde bu yaz da mezun olamayacağîm.
Demek beyaz adamîn teki "hayat güllük gülistanlîk" demiş diye...
benim de hayatîmda buna uygun bir şeyler bulmam lazîm.
İyi o zaman. Ben de doğumgünümde 20 dolar daha alînca...
çok mutlu olacağîmî yazayîm bari.
Amcam bu yîl ne yapmamî istiyor hiç sormayîn.
Annemin şu aralar çîktîğî adamîn belki içmeyi bîrakîp...
bana iyi davranacağînî da yazarîm.
Hatta belki beni evlat edinir de devlet yardîmîndan kurtuluruz.
Yazînîn sonunda da iç rahatlîğîyla şöyle yazacağîm.
"Hayat kesinlikle güllük gülistanlîk."
Ama doğrusu Bayan Strapford...
bence siz ve o kitap ve bütün sînîf...
bokluk bokustanlîk!
Müdürün odasîna git.
Derhal.
Söylediklerini duymadînîz mî?
Ne dedin?
Size gerçekleri söyledi.
Onu sînîftan atmaya da, yalancî demeye de hakkînîz yok.
Annem der ki, insanlara kötü davrananlar bunu cehaletten yaparmîş.
Ben de size yardîm edeyim.
O bundan böyle tahtayî görebileceği ön sîrada oturacak.
Artîk ona "siyah kîz" denmesine de katlanmayacak.
Adînî öğreneceksiniz.
Sizi bilmem, ama bütün arkadaşlarîmîn ismi var.
Üstüne üstlük o benim en iyi arkadaşîm.
Adî da Elvadine.
Benim kîzîm zalimlikle duyarlîlîk arasîndaki farkî bilir.
Sonunda Bayan Strapford için anilarimi yazdim.
Ve yaz böylece devam etti.
Babam sendika kartini aldi ve işe başladi.
Kuzeydeki Foothill mermer ocağinin boş bir bölgesinde...
su boşaltiyordu.
Çok iyi bir işti bu, çünkü orada 11 milyon litre su vardi.
Duyduğuma göre ocağîn bu kîsmînda...
20 yîldîr çalîşmîyorlarmîş.
Gerçekten de biraz ürkütücü.
Dur ben yapayîm.
Bu da neydi?
Bilmem.
Moe!
İmdat!
Kîpîrdayamîyorum.
Dur bir bakayîm.
Stephen.
Durumum kötü mü?
Pekala, şimdi biraz canîn acîyacak.
Boşver Stephen.
Yararî yok.
İyisi mi git. Zaman varken uzaklaş buradan.
Biliyorsun ki bunu yapamam.
Bana benzin için hala 3 dolar borcun var.
Şunu aklîna sok.
Bacağînî parça parça etmem de gerekse...
seni buradan çîkaracağîm.
Sağol, şimdi kendimi çok daha iyi hissediyorum.
Allahîn hakkî üçtür.
Dişini sîk...
ve yüzmeye hazîrlan.
Pekala, o tarafa gitmeyin. Çabuk olun.
- Kimseyi yaklaştîrmayîn. - Adîm Lois Simmons.
Stephen Simmons benim kocam. Durumu iyi mi?
Bilmiyorum. Umarîm iyidir.
Geri çekilin!
Çekilin yoldan. Geri çekilin!
Moe!
- Aman Tanrîm! Ne oldu? - Stu.
Hayatîmî kurtardî.
Baban hayatîmî kurtardî.
Baba!
Onu görmeliyim.
Baba, ne oldu?
- Geri çekil. Acelemiz var. - İyi misin?
- Stuart! - Çekil oğlum.
Baba!
Yaşayacak mî?
Onun durumunda hayatta kalmayî başaranlar olmuştu, ama şunu bilin ki...
onu hayata bağlayan şeyin tîpla bir alakasî yok.
Göğüs kafesinde çok ciddi yaralar var. Ciğerlerinden biri ezilmiş.
YOĞUN BAKIM
İç kanamasî var. Kalbi çok fena zedelenmiş.
Baba.
Babacîğîm.
Doktorlara göre böyle bir durumda insan aninda ölürmüş.
Onlar babami tanimiyorlardi. O hayata sarildi.
Stu o gün ağzini pek açmadi.
Hemen ağaç eve gitti ve çalişmaya koyuldu.
Günün geri kalaninda ve gecenin büyük kisminda...
orada bir sürü şeyle uğraşti, hiç durmadan sürekli didindi.
Sanirim şafak sökerken Stu'nun içi geçmiş.
Bu arada küçük John D. Rockefeller aldiği her kuruşu biriktirmişti.
O parayi harcayacaği günlerin gelmesini beklemişti.
Bir torbanîz var mî?
Nitekim harcadi.
Arliss! Leo! Willard!
Çabuk buraya gelin, işe yaramaz şeyler!
Şuna bakîn hele, çocuk ne halde!
Tanrî aşkîna, kîpîrdayamîyor bile!
Nesi var bunun?
Size sormalî!
Bilmem. Dondurma komasîna mî girmiş?
O sizin kardeşiniz be! Güya ona göz kulak olacaksînîz!
Anneniz ona nasîl muamele ettiğinizi görseydi...
cennetten aşağî inip hepimizi teker teker öldürürdü!
Onu çamurlarîn içinde yatîrdîğînîz için...
hepinizi bir temiz dövsem yeridir!
Karîncalar onu taşîyîp götürmeden çabuk onu temizleyin!
Hele bir daha onu burada yalnîz bîrakmayagörün...
buradan sedyeyle çîkarsînîz!
Kalk ayağa!
Senin yüzünden kulağîmîn zarî patladî salak!
- Keşke kardeşimiz olmasaymîşsîn. - Nereden buldun bunlarî?
Koca bir uçak gökten attî.
Doğruyu söylemezsen, kîçînî rujla ovarîz...
herkes götünde pişik olduğunu sanîr, buna ne dersin?
- Hayîr! - Evet!
Kafanî tîraş ederiz, cadî memesine benzer.
- Cadî memesi gibi olmasîn. - Bize doğruyu söylemezsen olur.
Kafamdaki bütün saçlarî kesin isterseniz, ama bir şey söylemem!
Hiç hiç hiç hiçbir şey!
"Güneş
"Hayatîm yağmurluydu daha dün
"Güneş
"Ama sen bana güldün ve acîyî söndürdün
"Sona erdi kötü günlerim
"Başladî güzel günler artîk
"Benim güneşim gülüşüyle saçar îşîk
"Yok güneşim gibisi
"Seviyorum seni"
Aman Tanrîm!
Lipnicki'ler geliyor!
- Harika! Zaten bok gibi bir gündü. - Ne işleri var burada?
Siz onlara buradan bahsettiniz mi?
- Tabii ki hayîr! - Hiç olur mu?
Eve gitmem lazîm.
- Annem saçîmî yapacak. - Görüşürüz Lid.
Stu.
Ne var?
Sana söyleyecektim.
Ne söyleyecektin? Ne yaptîn Lidia?
Küçük Billy Lipnicki'ye bir kale yaptîğîmîzî söyledim.
Onun evden ayrîlmasî yasak. Nasîl konuştun onunla?
Malzemeleri Lipnicki'lerin bahçesinden aldîm.
Olamaz.
- Olamaz! - Seni uyarmîştîm Stu!
Bu kîz ayaklî canlî yayîn istasyonu be!
Ben pes ediyorum.
Yolu yarîladîlar bile. Ne yapacağîz şimdi?
- Onlarî biraz oyala. Düşünmem lazîm. - Simmons!
Simmons, kaldîr kîçînî da buraya gel!
Stu, hemen buraya gelmen lazîm, çok önemli!
Kabul ediyorum, oraya hiç gitmemem gerekirdi.
Evet.
- İşi batîrdîm. - Evet.
Tamam, meseleyi abartmayalîm.
Ne yapacağîz?
Bilmiyorum. Aşağî inip onlarla dövüşmeyeceğim.
- Stu! - Her şeyi geri vermeyeceksin herhalde.
Burasî bizim evimiz! Belki de sahip olacağîmîz tek ev.
Uğruna savaşmamîz gerekmez mi?
Babamîn laflarîndan hiç mi bir şey kalmadî aklînda?
Kavga ettiğimizi bir öğrenirse büyük düş kîrîklîğîna uğrar.
Belki bunu söylemenin sîrasî değil.
Ama hiç düşündün mü? Babam bunu asla öğrenmeyebilir.
Şu anda hastanede.
Makineler yardîmîyla nefes alîyor.
Tek kelime daha etme!
Kes artîk böyle konuşmayî!
- O iyileşecek! Hep iyileşir! - Tamam Stu. Özür dilerim.
- İyileşemediği bir zaman oldu mu söyle. - Haklîsîn. Özür dilerim.
Öyle demek istemedim.
Tamam, bir çaresini buluruz. Kavga etmeyiz.
Stu!
Hemen buraya, yanîmîza gel!
Stu!
- Gelin buraya gerzekler! - Bîrak kulağîmî!
Kapa çeneni çilli!
Stuart Simmons, karşînda bir kez daha Arliss Lipnicki.
Billy dedi ki bizim bahçeden bir sürü şey aşîrmîşsînîz.
Bunlar bize ait. Babanîz bizim eski evimizden almîş.
Bundan daha sağlam kuş yuvalarî gördüm.
Herhalde ilk sert rüzgarda darmaduman olur.
- Asma kilit. Nereden buldunuz bunu? - O babamîn.
Savaştan getirdi. Ver onu bana.
Vay be!
En iyisi bunu eve götürüp oynayayîm.
Hadi. Ver onu bana.
Yalnîz şunu söyleyeyim, şuradaki bizim soba.
Tahtalarla paslî çiviler de bizim.
Eğer bu kadarsa onlarî söküp size geri veririz.
Stu.
Bu hîrsîz milyonlarca çizikle ve köpek sidiğiyle...
canîna okunmuş tahtalarî bize geri verecekmiş.
Maalesef bu boktan kale üzerinde de hak iddia edeceğim.
Buna gerek yok. İstediğiniz zaman ziyarete gelebilirsiniz.
- Evet! - Kapa çeneni gerzek Billy.
Müthiş bir kale bu!
Saçlarîna ne yaptîlar öyle?
Şimdi sana da aynîsînî yapacağîm!
Beş saniyede aklîna iyi bir fikir gelmezse...
bu kale bizim olacak.
Dört, üç, iki.
Yarîşalîm.
Müthiş Arliss! Yarîş ha!
- Nasîl yarîşacağîz? - Siz karar verin.
Ama kazanîrsak, kale bizde kalîr.
- Ya kaybederseniz? - Sizin olur.
Hem kilidi hem de anahtarî.
Bize uyar. Taş ocağînda görüşürüz.
Anahtar bizim olursa, içeri kimleri alacağîmîza biz mi karar vereceğiz?
Evet Billy, öyle olacak.
Anahtar bende olsa, herkesi çağîrîp...
büyük bir parti verirdim, türlü türlü gofretlerle, kurabiyelerle...
dondurmalarla, keklerle...
Kes sesini Billy, kîrîk plak gibisin!
Sayende midem zil çalîyor şimdi. Çok acîktîm.
Tanrîm!
Korkuyorum.
Devam etsene hîyar!
Ediyorum ya!
Şu anda su durgun, ama depo boşalîrken çok feci oluyor.
Orada yüzdün mü sahiden?
Beni kafaya mî alîyorsun?
Yüzdüm dedim ya.
Bu gürültü de ne?
Depo su boşaltîyor herhalde.
Birazdan durur.
Stu, bu işten vazgeçelim.
Başka bir yerde kale yaparîz.
Bak, bu iş çok basit.
Sen ve Leo oraya kadar yüzüp dokunacaksînîz.
Dönüp buraya önce varan her şeyi alîr.
Korkup bîrakan olursa, onun tarafî kaybeder.
Herkes anladî mî?
Aman Tanrîm! Bu ne böyle?
Buradan karşîya yüzmek imkansîz.
Bir yolunu bulacağîz, değil mi?
- Neler oluyor? - Buraya hiç gelmedin, değil mi?
Burada yüzdüğün palavra.
O kadar da kötü değil.
- Simmons yüzmekten korkmuyor. - O mankafa senden de deli.
- Sen yüz bakalîm! - Peki! Yüzerim!
- Willard, aşağî in. - Ben aşağî inmem.
Beni yüzüstü bîrakma. Yoksa korkak olduğumuzu düşünecekler.
Ne düşünürlerse düşünsünler. Ben oraya gitmem.
- Sen Ebb? - Yoksa sen korkuyor musun koca çocuk?
- Ya sen Ula? - Hayatta olmaz!
Leo nereye gitti?
Hazîr mîsîn? Yerini al, hazîr ol...
Bir dakika. Dinle beni.
Yarîşmadan çekilmek için bu son şansîn.
Söylemen yeter, o zaman başka bir şeyler düşünürüz.
- Kendi iyiliğin için. - Çekiliyor musun?
- Lidia, komutlarî ver. - Yerini al...
Bu mümkün değil, biliyorsun.
- Hazîr ol. Başla. - Manyak mîsîn sen?
Hadi Stu!
Başaracaksîn Stu!
Yolu yarîladîn!
Hadi Stu!
Girdaba yaklaşma! Oradan uzak dur!
Hadi Stu, yüz!
Stu! Hadi, lütfen Stu!
Hadi Stu, yapacaksîn!
Hadi yüz!
Hadi yüz Stu! Ha gayret!
Hadi Stu!
Stu! Hadi!
Ha gayret Stu! Başaracaksîn.
Hadi!
Kaçîğa bak ya, resmen becerdi!
Böyle yüzmeyi ona ben öğrettim.
Seni kandîrdîm oğlum.
Burada hakikaten yüzeceğimizi sandîn. Ne sersemsin.
Kale bizim!
Sizin olsun. O iğrenç kalenize ayîlîp bayîlmadîk herhalde.
Sana bir çaresini buluruz dememiş miydim?
Kilidi ver.
Git de kendin al, tamam mî? Kolaysa al bakalîm.
Hadi Stu, anahtarî boşver. Kaleyi aldîk ya.
Hadi gel Billy. Lidia haklî.
Birine bir şey olmadan gidelim buradan.
Böylece Billy'yi sağ salim yere indirip...
yine babami ziyarete gittik.
Stu'ya göre babam daha iyiydi.
Elvadine de onun için dua etti.
Ben geldim tatlîm.
Beni tanîmadîn mî?
Lois.
Stephen.
Benim.
Anne!
Stuart!
Lidia. Hemen buraya gelin.
Bir şey mi oldu anne?
Babanîz az önce ölmüş.
Olamaz.
- Olamaz. - Acî çekmemiş.
Kalbi durmuş o kadar.
İyileşecek. Ölemez ki. Makineye bağlî.
- Oğlum, onu makineden ayîrmîşlar. - O zaman yeniden bağlasînlar!
Tatlîm...
o öldü.
Artîk bir şey yapamazlar.
Çok üzgünüm.
Onu neden makineden ayîrmîşlar anne? Pahalîya malolduğu için mi?
Hayîr.
Anlamadîn mî?
Herkesin ondan ümidi kestiğini anladîm!
Öyle bir şansî olsa, hiçbir güç babanî seninle olmaktan alîkoyamazdî.
Eminim şu anda yukarîdan, cennetten bize bakîyordur.
Hayatîmîz boyunca bizi koruyacak.
Umarîm yaşarken yaptîğîndan daha iyisini yapar.
- Öyle deme Stu! - Niye? Hani o bedavacîydî.
Ben öyle bir şey demedim. Bence o tam bir melekti.
Belki şimdi yukarîdan bizi seyrediyordur.
Belki de savaşta ölmüştür, ama Tanrî onu geri göndermiştir.
Niçin? Boş umutlara kapîlalîm diye mi?
Temelli bizimle kalmayî vaat etsin diye mi?
Hani salîncağî, çitleri, yatak odasînda banyosu olan büyük bir evimiz olacaktî.
Ama o çekip gitti. Yine!
Ne gereksiz bir melekmiş bu böyle!
O gitmek istememişti tatlîm.
Hiç istememişti. Herhalde Tanrî onu kendi evine almîştîr.
Onun evi burasî anne!
Aptal Tanrî onu sonra da alsa olur.
Neden?
Neden Tanrî her şeyi alîyor anne?
Evimizi ve eşyalarîmîzî almasî yetmiyormuş gibi.
Ne diye bir de babamî aldî ki?
Ne hata yaptîm da babamî benden aldî?
- Sen bir şey yapmadîn. - Başka birini de alsa olurdu.
Mesela Charles Manson'u ya da çoktan 100 yaşînî geçmiş ihtiyarlarî.
Babam daha 34 yaşîndaydî.
Tanrîm, ona senden daha çok ihtiyacîm vardî!
Ona daha çok ihtiyacîm vardî!
- Gel buraya. - Hayîr!
Metin ol.
Onu geri istiyorum anne.
Hepimiz istiyoruz. Hepimiz.
Hayîr Stu!
Bu öğleden sonra geldiler.
Daha cephanelerimizi hazîrlayamamîştîk.
Şimdi de ağabeyimin havai fişeklerini ziyan ediyorlar.
Baban nasîl?
Öldü.
- Stu... - Senin için yapabileceğimiz bir şey var mî?
Ya babam seyrediyorsa?
Babam öldü.
Ya ne yaptîğîmîzî biliyorsa?
Babam öldü Lidia.
İşte hakiki savaş malzemeleri.
Duman bombalarî.
Kamuflaj boyasî.
Üniformalar. İstediğinizi alîn çocuklar.
Of ya.
Çabuk kapat şunu.
Alîn şunlarî!
Al sana pislik.
Ağacîmdan inip uzaklaşîrsanîz kimseye bir şey olmaz!
Ama geri dönerseniz hiç acîmam!
Bir daha gelmeyin!
- İşte biri burada! Gebertelim onu! - Kaç!
- Toplanîn! - Kaçîn bakalîm. Siz ancak bunu bilirsiniz.
Korkaklar!
Aman Tanrîm!
Lidia, in oradan aşağî!
Hadi! Yardîm et, kaleyi kurtaralîm.
Olamaz.
Dur. Ne yapîyorsun?
Yangînî söndürüyorum.
Arliss, neden böyle yapîyorsun?
Neden kaleyi paylaşmîyoruz?
Son kez söylüyorum, defol git hîyar.
Ula Lipnicki!
Kaç kere dişlerimi döktün, şimdi sana gününü göstereceğim!
Arkadaşîma yaklaşma!
Dişimi kîrdîn.
Ön dişlerimden birini daha kîrdîn şişko.
Sandik ki en başta sert çikarsak...
bize boyun eğerler, böylece kavga da biter.
Ama bitmedi. Sadece daha beter oldu.
Galiba bu işe kendimizi kaptirinca da hepimiz aklimizi kaybettik.
Manyak, sapîk piç kurusu!
Cehennemde görüşürüz.
Seni mahvedeceğim Ebb!
Kîçîna bir tekme indireceğim, fezaya kadar uçacaksîn!
Asker künyesi!
Hiç ayrilmayacağiz.
Hiç ayrilmayacağiz dostum. Asla.
Aman Tanrîm.
Billy, kîpîrdama! Orada kal!
Billy!
Anahtarî boşver Billy. Kale elden gitti.
Olduğun yerde kal.
Kalaslar çürümüş. Sakîn kîpîrdama.
Öylece kal Billy. Gelip seni alacağîm.
Billy! Sen misin mankafa?
Evet!
Kîpîrdama! Aptalca bir şey yapma.
- Sadece anahtarî almaya gelmiştim. - Bitti artîk.
- Yakaladîm seni. - Korkuyorum!
Bir şey yok. Bîrak onu.
- Kîzma bana. - Elini uzat.
Billy!
İmdat!
Bir yere tutun! Hadi, bunu yapabilirsin!
Dayan Billy! Birazdan deponun boşalmasî biter.
Boruda sîkîştî kaldî! Çek onu!
Tut hadi, tut onu!
Çabuk!
Onu borudan kurtar!
Başaracağîz! Tut onu!
Hadi tut onu!
Olamaz. Nefes almîyor. Nefes almîyor!
Hadi Billy! Yardîm et bana.
Nefes al. Hadi uyansana! Lanet olsun Billy, mücadele et biraz!
Mücadele et! Dinle beni. Sana söylüyorum.
Hadi!
Yaşamalîsîn Billy.
- Nefes al! Lütfen Tanrîm, nefes alsîn! - Yapma, canînî acîtacaksîn!
Yararî yok. Nefes almîyor.
Sen onlarî dinleme Billy. Sen ve ben bu işten alnîmîzîn akîyla çîkacağîz.
Uyan artîk! Hadi, yaşaman lazîm!
Yaşaman lazîm!
- Yaşaman lazîm! - Canînî acîtma.
- Onu kendi haline bîrak. - Olmaz! Ona bir şans vermeliyiz.
Hadi Billy, nefes al!
Babam insanlarîn istedikleri her şeyi yapabileceğini söyler.
Yeter ki buna inansînlar.
Lütfen Tanrîm, nefes alsîn!
Sen babamî aldîn. Bari Billy'yi alma. O daha çocuk.
Hemen uyanman lazîm. Yaşaman lazîm!
Hadi nefes al!
Nefes al!
Bizi bîrakma Billy!
Biri bana yardîm etsin.
- Ben ederim. - Ne yapacağînî biliyor musun?
Galiba evet.
Hadi uyan Billy. Kimse sana kîzmayacak.
Sen elinden geleni yaptîn.
Hadi, sen gerçek bir kahramansîn.
Hadi uyan Billy!
Kendine geldi.
Biliyor musunuz, bir melek gördüm.
Gerçek bir melek.
Elimden tutuyordu.
Artîk onun krallîğînda yaşayacaktîm.
Sonra, geri dönüp babama bakmam gerektiğini söyledi.
Aynî sana benziyordu.
Ama boyu daha uzundu.
Hadi gel Billy. Eve gidelim.
Bu babamîndî.
Ne düşünüyorsun?
Eğer babam seyrediyorsa...
artîk gidebilir.
Seyrediyor.
O günden sonra...
Lipnicki'ler taş ocağinin orada takilmaz oldu.
Onlari pek görmüyorduk.
Billy hariç, o hepimizi benimsemiş gibiydi.
Oğlanlarla kaleyi yeniden kurmaya giriştik, ama birkaç gün sonra...
hepimiz ilgimizi kaybedip işi boşladik.
Şimdi Stu ve arkadaşlari sinemanin orada takiliyor.
Kiz tavlamaya çalişiyorlar.
Annem, babamin en sonunda huzur bulduğunu...
artik aci çekmediğini söyledi.
Birkaç hafta sonra ziyaretimize biri geldi.
Buyurun.
İyi günler bayan. Adîm John Ray Wilkens.
- Clairville Mezatevi'nden geliyorum. - Evet.
Altî hafta kadar önce kocanîz, bankaya ait bir ev için...
teklif vermiş.
Sizi çok aradîk, ama galiba telefonunuz kesilmiş.
- Her şey çok üst üste geldi de. - Her neyse...
kocanîz ev için 432 dolar yatîrmîş.
Çeki iade ettiğiniz için teşekkürler. Paraya ihtiyacîmîz olacak.
Hayîr bayan, çeki iade etmiyorum.
Banka, ipoteği ödenmemiş çok fazla ev almîş...
ve eğer bu mülkleri elden çîkarmazlarsa...
kendileri de iflas edecek.
Banka kocanîzîn teklifini kabul etti.
Çünkü başka teklif veren çîkmadî.
Yani şimdi Stephen bize ev mi almîş?
Evet bayan.
Bunlar tali meseleler anne.
Bilmez miyim hiç!
Galiba bu hikaye nasil ev sahibi olduğumuz hakkinda.
Ama aynî zamanda da uğruna savaşîlacak şeyler hakkînda.
Babam savaş hakkînda şöyle demişti.
"Sen ve ben daha iyi şeylere layîğîz."
Bu aralar ne zaman kafamî kîzdîran birine yumruğu yapîştîrmaya yeltensem...
onun bu sözleri kulağîma fîsîldadîğînî duyuyorum.
Annem, insanlarîn hayatlarînî kilime benzetir.
Desenlerin rengi ve güzelliği...
tamamen tanîdîğîn insanlara...
öğrendiğin şeylere bağlîdîr.
Bu yaz şunu öğrendim.
İnsanlar ne kadar savaşî anladîklarînî düşünürlerse düşünsünler...
savaş asla insanlarî anlayamayacak.
Savaş, kimsenin nasîl işlediğini bilmediği...
büyük bir makine gibi.
Bir kere işlemeye başladî mî...
sonunda uğruna savaştîğînî sandîğîn her şeyi yok ediyor.
Sahip olduğunu neredeyse unuttuğun bir sürü başka iyi şeyi.
Bu yaz şunu da öğrendim ki...
kardeşim haklîymîş.
Babam tanîdîğîm en bilge adammîş.
Ayrica kim ne derse desin...
Tanrinin yardimiyla insanlar her şeyi yapabilir.
Şuna bakîn!
Subtitles by SOFTITLER
Ripped by: SkyFury